dr Szymon Tarapata

Pracownik naukowy

Kontakt: 
Telefon:
+48 71 375 2398
Email:
szymon [dot] tarapata [at] uwr [dot] edu [dot] pl
Konsultacje: 

W najbliższym czasie konsultacje odbędą się:

- w dniu 3 VI 2017 r. o godz. 13:00-14:00 w pokoju 202a (bud. A);

- w dniu 6 VI 2017 r. od godz. 15:00 w pokoju 202a (bud. A).

Osoby wybierające się na dyżury proszę o punktualne przybycie.

Zdjęcie użytkownika dr Szymon Tarapata
Działalność naukowa: 

Szymon Tarapata jest adiunktem w Katedrze Prawa Karnego Materialnego Uniwersytetu Wrocławskiego oraz adwokatem wykonywującym zawód w Krakowskiej Izbie Adwokackiej. Od 1 listopada 2016 r. realizuje grant badawczy finansowany przez NCN o nazwie FUGA-5 pt. „Model przypisania sprawstwa w polskim prawie karnym”. W roku 2009 uzyskał stopień magistra nauk prawnych na podstawie rozprawy magisterskiej zatytułowanej „Przedmiot czynności wykonawczej jako znamię typu czynu zabronionego”. W latach 2009-2014 odbywał studia doktoranckie w Katedrze Prawa Karnego UJ. W dniu 15 grudnia 2014 roku uzyskał stopień doktora nauk prawnych, broniąc dysertację doktorską pt. „Dobro prawne w strukturze przestępstwa. Analiza teoretyczno-dogmatyczna” (recenzenci: prof. dr hab. A. Zoll; prof. dr hab. J. Giezek), sporządzoną pod kierunkiem naukowym prof. dra hab. Piotra Kardasa. W latach 2010-2016 prowadził zajęcia ćwiczeniowe z prawa karnego na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Publikacje: 

Monografie

  1. Dobro prawne w strukturze przestępstwa. Analiza teoretyczna i dogmatyczna, Warszawa 2016, ss. 640.

Komentarze

  1. Przedawnienie i zatarcie skazania, w: Nowelizacja prawa karnego 2015. Komentarz, red. W. Wróbel, Kraków 2015, s. 775828.
  2. Rozdział XI k.k., współautor: A. Zoll, w: Kodeks karny. Komentarz. Część ogólna. Tom I. Komentarz do art. 53-116 (cz. 2), red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2016, s. 802861.

Prace zbiorowe

  1. Dobro prawne w kontekście zasady nullum crimen sine lege, w: Nullum crimen sine lege, red. I. Sepioło, Warszawa 2013, s. 121140.
  2. Rozważania na temat aktualnych propozycji ujęcia kryteriów obiektywnego przypisania skutku w ustawie karnej, w: Reforma prawa karnego, red. I. Sepioło-Jankowska, Warszawa 2015, s. 4572.
  3. Rzecz o wybranych prawnokarnych aspektach ujawniania przez adwokata informacji pozyskanych wskutek świadczenia przez niego pomocy prawnej – ujęcie materialnoprawne i procesowe, w: Etyka i deontologia zawodowa oraz tajemnica adwokacka a kontradyktoryjny kodeks karny (zagadnienia wybrane), red. J. Giezek, P. Kardas, Warszawa 2015, s. 339375.
  4. Negatywne przesłanki przypisania sprawstwa przestępstwa skutkowego w kontekście subiektywnych elementów odpowiedzialności karnej, w: Obiektywne oraz subiektywne przypisanie odpowiedzialności karnej, red. J. Giezek, P. Kardas, Warszawa 2016, s. 348396.
  5. Rozważania o możliwości stosowania konstrukcji opisanej w art. 59a k.k. (tzw. umorzenia konsensualnego) w przypadku poszczególnych form przestępnego współdziałania i wybranych kwestiach problemowych z tym związanych, współautor: P. Zakrzewski, w:  Konsensualizm i kompensacja a podstawy odpowiedzialności karnej, red. I. Sepioło-Jankowska, Warszawa 2016, s. 227254.
  6. O funkcjach urojenia okoliczności wyłączających bezprawność. Wybrane zagadnienia teoretycznoprawne, współautor: P. Zakrzewski w: Nowa kodyfikacja prawa karnego. Tom XLIII, Księga Jubileuszowa Profesora Tomasza Kaczmarka, red. J. Giezek, D. Gruszecka, T. Kalisz, Warszawa 2017, s. 549-566.
  7. Czy to koniec sporu dotyczącego kwestii ponoszenia odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań przez sprawcę uprzednio popełnionego przestępstwa? Rzecz o wykładni znamion typu czynu zabronionego z art. 233 § 1a k.k.,  współautor: P. Zakrzewski, w: Zmodyfikowane typy przestępstw w teorii i praktyce sądowej, red. J. Brzezińska, J. Giezek, Warszawa 2017;
  8. Charakter skutku polegającego na targnięciu się człowieka na własne życie stanowiącego znamię typów czynu zabronionego z art. 151 k.k., 190a § 3 k.k., art. 207 § 3 k.k. oraz art. 352 § 3 k.k., współautor P. Zakrzewski, w: Samobójstwo, red. M. Mozgawa, Warszawa 2017.

Artykuły

  1. (Nie)profesjonalne zawody sportowe, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2009, z. 1, s. 219245.
  2. Przedmiot czynności wykonawczej a przedmiot służący do popełnienia przestępstwa. Uwagi na marginesie uchwały Sądu Najwyższego z 30 października 2008 r. (sygn. akt I KZP 20/08), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2009, z. 3, s. 131148.
  3. Dysputy wokół kompensacyjnych instrumentów prawa karnego, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2010, z. 4, s. 7599.
  4. Kontrowersje wokół wyznaczania granic dobra prawnego – uwagi na marginesie postanowienia Sądu Najwyższego z 23 września 2009 r. (sygn. akt I KZP 15/09), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2012, z. 1, s. 91151.
  5. Głos w sprawie „niebezprawnego naruszenia reguł postępowania z dobrem prawnym” (o przypadku tzw. „płonącego anioła”), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2013, z. 2, s. 2542.
  6. Znaczne zwiększenie uprzedniego zagrożenia dla dobra prawnego spowodowanego przez sprawcę jako negatywna przesłanka obiektywnego przypisania skutku, współautor: D. Zając, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2014, z. 3, s. 4562.
  7. Obiektywna czy subiektywna przewidywalność. Głos w sprawie sporu dotyczącego nieświadomej nieumyślności, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2015, nr 1, s. 51100.
  8. Kilka uwag na temat nowelizacji przepisów kodeksu karnego dotyczących instytucji przedawnienia i zatarcia skazania, „Palestra” 2015, nr 7-8, s. 133143.
  9. Z problematyki ustalania zamiaru ewentualnego, tożsamości czynu i kryteriów przypisania skutku. Uwagi na marginesie wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 29 kwietnia 2013 r. (II AKa 62/13), „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2015, z. 4.
  10. Refleksje o charakterze kary za ciąg przestępstw i jej ustawowych granicach w stanie prawnym po 1 lipca 2015 r., współautor: P. Zakrzewski, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2016, z. 1, s. 738.
  11. O (nie)konstytucyjności art. 517h § 1 k.p.k. słów kilka, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2016, z. 3, s. 6782.
  12. Pokrzywdzony usiłowaniem nieudolnym. Artykuł polemiczny, „Prokuratura i Prawo” 2016, nr 12, s. 23-41.
  13. Przepis karny odsyłający do regulacji kolidującej z rozporządzeniem Unii Europejskiej (konsekwencje w perspektywie zasad wykładni), współautor: G. Artymiak, CPKiNP 1/2017;
  14. Dobrowolność w prawnokarnej konstrukcji czynnego żalu (zagadnienia wybrane), CPKiNP 2/2017.

Glosy

  1. Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2008 r., III KK 221/08, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2011, z. 4, s. 137155.
  2. Glosa do wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 27 maja 2011 r., II AKa 168/11, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2013, z. 1, s. 105121.
  3. Glosa do wyroku Sądu Najwyższego  z 8 kwietnia 2013 r., II KK 206/12, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2014, z. 6, poz. 63.
  4. Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z 9 maja 2013 r. V KK 342/12, „Prokuratura i Prawo” 2014, nr 1112, s. 172187.
  5. Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2015 r., I KZP 24/14, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2016, z. 1, poz. 6.
  6. Glosa do postanowienia SN z dnia 31 marca 2015 r., I KZP 1/15, współautor: P. Zakrzewski, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 2016, nr 78, poz. 70;
  7. Glosa do postanowienia SN z dnia 28 kwietnia 2015 r., I KZP 3/2016, współautor: P. Zakrzewski, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 2017, nr 2.
  8. Glosa do wyroku SN z dnia 19 maja 2015 r., V KK 53/15, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 2017, nr 4.
  9. Glosa do wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II AKa 65/16, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 2017, nr 7-8.